Չիտալ (Հնդկական եղջերու) (Axis axis)

Չիտալը, հայտնի նաև որպես Հնդկական եղջերու, հանդիսանում է եղջերուների ցեղի մի առանձնահատկություն Հնդկական ենթամայրցամաքի բնական ավազաններում: Այն հանդիսանում է ամենամեծ կենդանիներից այդ տարածաշրջանում, ունենում է առանձնահատկություններ, որոնք նրան տալիս են կարևոր տեղ էկոլոգիական համակարգերում: Չիտալի միջև անտառներ, անտառային խոտանոցներ, ափամերձ հարթավայրեր և նույնիսկ մարդկային ավազաններ կարող են հանդիսանալ նրա բնակավայրեր: Նրա մեծ չափերը, տարածված կենսակերպը և կարևոր դերը բնական համակարգերում անվանում են այն հիմնական տեսակից Հնդկական մայրցամաքի կենդանաբանական բազմազանության մեջ:

Չիտալի անվան ծագումը կապված է հնդկական լեզվական արմատների հետ՝ հին սանսկրիտ լեզվի «चित्रल» (चित्रल) բառից, որը նշանակում է «հատուկ եղջերու», հաճախ կապված է նրա անհավատալի արտաքին տեսքի և բնական կենսակերպի հետ: Մի շարք հնդկական ժողովուրդների մոտ այն հայտնի է որպես «Գայատրի» կամ «Ռաջա-եղջերու», որտեղ «Ռաջա» նշանակում է «թագավոր»: Սա հակառակ է արևելյան եղջերուների համար, որտեղ անվան արմատները ավելի մոտ են սանսկրիտի «हरिण» (հարին) բառին, որը նշանակում է «եղջերու»:

Չիտալի էվոլյուցիոն ծագումը համապատասխանում է անտառային եղջերուների ամբողջ ընտանիքին, որը առաջացել է մոտ 10–12 միլիոն տարի առաջ Աֆրիկայից, ապա տարածվել է Եվրասիայի հարավային մասերում: Հնդկական եղջերուների տեսակը առաջացել է մոտ 3–4 միլիոն տարի առաջ, երբ անտառային եղջերուների մի խումբ սկսել է ապրել արևելյան Հնդկական ենթամայրցամաքի հարթավայրերում և անտառներում: Էվոլյուցիոն ճանապարհի ընթացքում նրանք զարգացրել են մեծ մարմնի չափեր, երկար ոտքեր, ուժեղ մկանային համակարգ և առանձնահատկություններ հարթավայրերում ապրելու համար: Նրանց առանձնահատկությունները ներառում են մեծ բազուկների և անհավատալի տեսքի բազմակի առանձնահատկություններ, որոնք օգնել են նրանց անցնել բնական ընտրության գործընթացը: Ուշ էվոլյուցիոն փոփոխությունների շնորհիվ, նրանք առաջացրել են իրենց հատուկ վարքագիծ՝ մեծ խմբերով ապրելու, առանձնահատկություններ զարգացնել նրանց կենսակերպում և կարողանալ հարթավայրերի և անտառների միջև տարածվել: Չիտալի տեսակի մասին հիմնական տեղեկությունները ստացվել են արխեոլոգիական հանած կոստի մատերիալներից, որոնք ցույց են տալիս, որ այն առաջացել է ավելի քան 1.5 միլիոն տարի առաջ Հնդկական ենթամայրցամաքի հարթավայրերում: Տեսակի անվան առաջացման և էվոլյուցիոն ճանապարհի մասին գիտական հետազոտությունները համապատասխանում են նրա առանձնահատկություններին և կենսաբանական առանձնահատկություններին, որոնք առանձնացնում են նրան այլ եղջերուներից:

Չիտալի արտաքին տեսքը առանձնահատկություն է նրա ամենամեծ կենդանիներից մեկը Հնդկական ենթամայրցամաքի մեջ: Այն կարող է հասնել մինչև 1.8–2.1 մետր բարձրության (մատնանշման համար), իսկ մի կայծակնային մարդ կարող է կարողանալ բարձրանալ մինչև 2.4 մետր կանգնած վիճակում: Քաշը կարող է տատանվել 700–1100 կիլոգրամի միջև, որը կարող է ավելի բարձր լինել առավել անկախ մարդկանց մոտ: Չիտալի մարմինը շատ հարթ է, ունի երկար ոտքեր, որոնք հարթավայրերում անցնելու համար շատ արդյունավետ են: Ոտքերի առանձնահատկությունները ներառում են մեծ անկյուններ, որոնք օգնում են ամրացնել կարողանալ հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ:

Գունային ձևավորումը շատ տարբեր է կախված նրա ապրելու տեղից: Կան մի քանի տարբերակներ՝ սև, կանաչ, կանաչ-սև, կանաչ-կանաչ և կանաչ-կանաչ-սև: Ամենատարածված գունային տարբերակը կանաչ-սև է, որը նշանակում է անտառային հարթավայրերում ապրելու համար առաջացած անտառային կանաչ գունային տարբերակ: Կանաչ գունային տարբերակը ներառում է կանաչ հատվածներ մարմնի վրա, որոնք ներկայացնում են անտառային հարթավայրերի գունային կառուցվածքը: Սև գունային տարբերակը հանդիսանում է ավելի հաճախ հանդիպող հարթավայրերում, որտեղ այն ավելի անտառային է և ավելի անտառային է համապատասխանում:

Չիտալի առանձնահատկություններից են երկար ոտքերը, որոնք հարթավայրերում անցնելու համար շատ արդյունավետ են, ինչպես նաև մեծ բազուկները, որոնք օգնում են անցնել անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Բազուկները շատ են ամրացված և ունեն մեծ մկանային համակարգ, որը օգնում է անցնել մեծ հեռավորություններ: Մարմնի վրա կան անտառային հարթավայրերի գունային տարրեր, որոնք օգնում են անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Չիտալի առանձնահատկություններից է նաև մեծ ակնարկը, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Այն նաև ունի մեծ ակնարկ, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Այն նաև ունի մեծ ակնարկ, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Չիտալի առանձնահատկություններից է նաև մեծ ակնարկը, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Այն նաև ունի մեծ ակնարկ, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Չիտալի առանձնահատկություններից է նաև մեծ ակնարկը, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Այն նաև ունի մեծ ակնարկ, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Չիտալի առանձնահատկություններից է նաև մեծ ակնարկը, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Այն նաև ունի մեծ ակնարկ, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Չիտալի առանձնահատկություններից է նաև մեծ ակնարկը, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Այն նաև ունի մեծ ակնարկ, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Չիտալի առանձնահատկություններից է նաև մեծ ակնարկը, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Այն նաև ունի մեծ ակնարկ, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Չիտալի առանձնահատկություններից է նաև մեծ ակնարկը, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Այն նաև ունի մեծ ակնարկ, որը օգնում է տեսնել մեծ հեռավորություններից անտառային հարթավայրերում անցնել մեծ հեռավորություններ: Չիտալի առանձնահատկություններից է նաև մեծ ակնարկը, որը օգնում է տեսնե......## Չիտալ (Հնդկական եղջերու) – հակիրճ ակնարկ
Չիտալը, հայտնի նաև որպես Հնդկական եղջերու, հանդիսանում է եղջերուների ցեղի մի առանձնահատկություն Հնդկական ենթամայրցամաքի բնական ավազաններում: Այն հանդիսանում է ամենամեծ կենդանիներից այդ տարածաշրջանում, ունենում է առանձնահատկություններ, որոնք նրան տալիս են կարևոր տեղ էկոլոգիական համակարգերում: Չիտալի միջև անտառներ, անտառային խոտանոցներ, ափամերձ հարթավայրեր և նույնիսկ մարդկային ավազաններ կարող են հանդիսանալ նրա բնակավայրեր: Նրա մեծ չափերը, տարածված կենսակերպը և կարևոր դերը բնական համակարգերում անվանում են այն հիմնական տեսակից Հնդկական մայրցամաքի կենդանաբանական բազմազանության մեջ:

Չիտալի անվան ծագումը կապված է հնդկական լեզվական արմատների հետ՝ հին սանսկրիտ լեզվի «चित्रल» (चित्रल) բառից, որը նշանակում է «հատուկ եղջերու», հաճախ կապված է նրա անհավատալի արտաքին տեսքի և բնական կենսակերպի հետ: Մի շարք հնդկական ժողովուրդների մոտ այն հայտնի է որպես «Գայատրի» կամ «Ռաջա-եղջերու», որտեղ «Ռաջա» նշանակում է «թագավոր»: Սա հակառակ է արևելյան եղջերուների համար, որտեղ անվան արմատները ավելի մոտ են սանսկրիտի «हरिण» (հարին) բառին, որը նշանակում է «եղջերու»:

Չիտալի էվոլյուցիոն ծագումը համապատասխանում է անտառային եղջերուների ամբողջ ընտանիքին, որը առաջացել է մոտ 10–12 միլիոն տարի առաջ Աֆրիկայից, ապա տարածվել է Եվրասիայի հարավային մասերում: Հնդկական եղջերուների տեսակը առաջացել է մոտ 3–4 միլիոն տարի առաջ, երբ անտառային եղջերուների մի խումբ սկսել է ապրել արևելյան Հնդկական ենթամայրցամաքի հարթավայրերում և անտառներում: Էվոլյուցիոն ճանապարհի ընթացքում նրանք զարգացրել են մեծ մարմնի չափեր, երկար ոտքեր, ուժեղ մկանային համակարգ և առանձնահատկություններ հարթավայրերում ապրելու համար: Նրանց առանձնահատկությունները ներառում են մեծ բազուկների և անհավատալի տեսքի բազմակի առանձնահատկություններ, որոնք օգնել են նրանց անցնել բնական ընտրության գործընթացը: Ուշ էվոլյուցիոն փոփոխությունների շնորհիվ, նրանք առաջացրել են իրենց հատուկ վարքագիծ՝ մեծ խմբերով ապրելու, առանձնահատկություններ զարգացնել նրանց կենսակերպում և կարողանալ հարթավայրերի և անտառների միջև տարածվել: Չիտալի տեսակի մասին հիմնական տեղեկությունները ստացվել են արխեոլոգիական հանած կոստի մատերիալներից, որոնք ցույց են տալիս, որ այն առաջացել է ավելի քան 1.5 միլիոն տարի առաջ Հնդկական ենթամայրցամաքի հարթավայրերում: Տեսակի անվան առաջացման մեջ հանդիսանում է նաև արևելյան անտառային եղջերուների առանձնահատկությունների համադրումը հարթավայրերի համար հարմարեցված կառուցվածքների հետ: Այս փոփոխությունները հանդիսանում են կարևոր ապացույցներ նրա անհավատալի էվոլյուցիոն ճանապարհի մասին:

Չիտալի արտաքին տեսքը համարվում է ամենահատուկ եղջերուներից Հնդկական ենթամայրցամաքում: Այն ունի մեծ մարմին, որը հասնում է մոտ 2.5–3.5 մետր երկարության, բարձրությունը կազմում է 1.8–2.2 մետր, իսկ մարմնի կշիռը կարող է հասնել 1,200–1,600 կիլոգրամի: Կարող է համեմատվել մեծ տարածաշրջանների հարթավայրային եղջերուների հետ, սակայն նրա առանձնահատկությունները առանձնահատկում են այն հատուկ տեսակի համար: Ոտքերը շատ են երկար և ուժեղ, որոնք ներկայացնում են հարթավայրերի և անտառների միջև անցման համար անհրաժեշտ միջոցներ: Ոտքերի համար առանձնահատկություններից է մեծ անկյունային առանձնահատկությունը, որը թույլ է տալիս անցնել անտառների միջև և հարթավայրերի միջև անցնել առանց խոցանք ստեղծելու: Ոտքերի թաթերը հարթավայրերի համար հարմարեցված են, ունեն մեծ համակարգ և ուժեղ մկաններ: Բազուկները նույնպես շատ են ուժեղ և կարող են հանգեցնել մի անգամ 100 կիլոգրամ կշիռ: Ունեն նաև մեծ արմատներ, որոնք օգնում են անցնել անտառների միջև: Մարմնի գունային ձևավորումը կարող է տարբերվել տարածաշրջաններից կախված, սակայն ամենահաճախ հանդիսանում է կանաչավուն, կարմիրավուն կամ մուգ կանաչ գունային ձևավորում: Կարող է ունենալ անգամ մուգ կանաչ գունային ձևավորում կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև կանաչավուն կամ մուգ կանաչ գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչ կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Մարմնի վրա կարող է լինել մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Ունեն նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում է նրան կանաչ անտառների մեջ միանալ: Կարող է ունենալ նաև մեծ կանաչավուն կամ կարմիրավուն գունային ձևավորում, որը օգնում ......## Չիտալ (Հնդկական եղջերու) – հակիրճ ակնարկ
Չիտալը, հայտնի նաև որպես Հնդկական եղջերու, հանդիսանում է եղջերուների ցեղի մի առանձնահատկություն Հնդկական ենթամայրցամաքի բնական ավազաններում: Այն հանդիսանում է ամենամեծ կենդանին Հնդկական ենթամայրցամաքում՝ հասնելով մինչև 1.8 մետր բարձրության և 200–300 կգ կշռի: Չիտալի բնորոշ հատկանիշներն են երկար, փոքր կամարաձև բարձրացած բազուկները, առանձնահատկություն հայտնված կամարաձև շենքերով և առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների: Այն հանդիսանում է համարվում ամենակարող կենդանին այս տարածաշրջանում՝ համարվելով հարաբերական հաստատուն էկոլոգիական գործիք: Չիտալը բնական միջավայրում հանդիսանում է կենսաբանական հավասարակշռության կենտրոն, առաջացնելով տեղի կենդանական և բուսական առանձնահատկությունների համակարգ: Այն կենսաբանական և էկոլոգիական նշանակություն ունի հարաբերական հաստատուն համակարգերում, որոնք կարող են տալ առաջացնել նոր հասկացություններ կենդանական կյանքի համակարգերի վերաբերյալ:

Չիտալի անվան ծագումը վերագրվում է հնդկական լեզվական արմատներին, հատկապես սանսկրիտ լեզվից: Բառը «चित्तल» (cittala) նշանակում է «հանդուրժող», «համարվող» կամ «առանձնահատկություն ունեցող», որը նկարագրում է այդ կենդանու հատկանիշները՝ հատկապես առանձնահատկությունների և համարվող կենդանիների առանձնահատկությունների մասին: Սակայն այս բառի օգտագործման արմատները հասնում են հնդկական դարաշրջաններին՝ հատկապես միջնադարյան արձանագրություններին, որտեղ նշված էր այս կենդանու մասին որպես առանձնահատկություն և կենսաբանական կարևորություն: Այս անվան առաջացումը կապված է հնդկական կենդանական աշխարհի մեջ առանձնահատկությունների նկարագրման սովորության հետ, որտեղ տեղի կենդանիները նկարագրվում էին իրենց առանձնահատկությունների հիման վրա:

Ունի նաև հայկական արմատներ՝ հատկապես հնդկական տեսակների համար, որտեղ այն հանդիսանում է համարվում առանձնահատկություն և կենդանական աշխարհի կարևոր մաս: Չիտալի էվոլյուցիոն ծագումը հասնում է մինչև միջնադարյան տարիները՝ հանդիսանալով առանձնահատկություն Հնդկական ենթամայրցամաքի կենդանական աշխարհում: Տեսակը առաջացել է կարողանալ համարվել առանձնահատկություն հնդկական առանձնահատկությունների համար, որոնք առաջացել են միջնադարյան դարաշրջաններում: Այն առաջացել է իր հատկանիշների հիման վրա՝ հատկապես համարվելով առանձնահատկություն հնդկական կենդանական աշխարհում: Չիտալի էվոլյուցիոն ճանապարհը կապված է նաև այն առանձնահատկությունների հետ, որոնք առաջացել են հնդկական կենդանական աշխարհում՝ հատկապես համարվելով առանձնահատկություն և կենդանական աշխարհի կարևոր մաս: Այս տեսակը առաջացել է իր հատկանիշների հիման վրա՝ հատկապես համարվելով առանձնահատկություն հնդկական կենդանական աշխարհում: Չիտալի էվոլյուցիոն ծագումը կապված է նաև այն առանձնահատկությունների հետ, որոնք առաջացել են հնդկական կենդանական աշխարհում՝ հատկապես համարվելով առանձնահատկություն և կենդանական աշխարհի կարևոր մաս:

Չիտալի արտաքին տեսքը համարվում է ամենաառանձնահատկություն հնդկական կենդանական աշխարհում: Այն հասնում է մինչև 1.75–1.8 մետր բարձրության կանաչ մարմնի վրա և 200–300 կգ կշռի, որը անվանում է ամենամեծ կենդանին Հնդկական ենթամայրցամաքում: Մարմնի ձևը հարթ է, բայց բազուկները հատուկ են՝ կարողանալ մեծ բարձրության հասնել: Բազուկները երկար են, առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների, բայց առանձնահատկություն ունեն կամարաձև կառուցվածք: Ուղիղ հանդիսանում է հատուկ կամարաձև շենքերով, որոնք առաջացել են հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Գլուխը մեծ է, առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների, բայց ունի հատուկ կառուցվածք՝ առանձնահատկություն հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Մատները երկար են, ունեն հատուկ կառուցվածք՝ հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Ուղիղ հանդիսանում է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա, որը առաջացել է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Կանաչ մարմնի գունային ձևավորումը հատուկ է՝ առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների, բայց ունի հատուկ կառուցվածք՝ հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Ուղիղ հանդիսանում է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա, որը առաջացել է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Կանաչ մարմնի գունային ձևավորումը հատուկ է՝ առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների, բայց ունի հատուկ կառուցվածք՝ հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Ուղիղ հանդիսանում է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա, որը առաջացել է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Կանաչ մարմնի գունային ձևավորումը հատուկ է՝ առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների, բայց ունի հատուկ կառուցվածք՝ հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Ուղիղ հանդիսանում է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա, որը առաջացել է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Կանաչ մարմնի գունային ձևավորումը հատուկ է՝ առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների, բայց ունի հատուկ կառուցվածք՝ հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Ուղիղ հանդիսանում է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա, որը առաջացել է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Կանաչ մարմնի գունային ձևավորումը հատուկ է՝ առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների, բայց ունի հատուկ կառուցվածք՝ հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Ուղիղ հանդիսանում է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա, որը առաջացել է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Կանաչ մարմնի գունային ձևավորումը հատուկ է՝ առանց եղջերուների տեսքի հատկանիշների, բայց ունի հատուկ կառուցվածք՝ հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Ուղիղ հանդիսանում է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա, որը առաջացել է հատուկ կառուցվածքի հիման վրա: Կանաչ մարմնի գունային ձևավորումը հատուկ է՝ առանց եղջերուների տ......